به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از Tech Xplore، همان ویتامینی که در غذاهای روزمره یافت میشود، در نهایت میتواند به ذخیره برق تجدیدپذیر مازاد کمک کند، پس از آنکه یک باتری روی-هوای ( zinc-air) آزمایشی با استفاده از ویتامین B۱۲ تا ۲۵۰ چرخه شارژ را تکمیل کرد.
جستجو برای باتریهای ایمنتر و پایدارتر، دانشمندان را به سمت برخی از مکانهای غیرمنتظره، از جمله شیمی ویتامینها، سوق میدهد. محققان دانشگاه کوردوبا در اسپانیا دریافتهاند که ویتامین B۱۲، یک ماده مغذی ضروری برای سلامت انسان، میتواند به تأمین انرژی یک باتری قابل شارژ نیز کمک کند. طرح آزمایشی آنها تا ۲۵۰ چرخه شارژ و دشارژ را تکمیل کرد و امکان دیگری را برای فناوری ذخیرهسازی انرژی در آینده فراهم کرد.
محققان یک باتری روی-هوا توسعه دادند که از طریق واکنشهای شیمیایی شامل روی و اکسیژن از هوای اطراف، برق تولید میکند. برخلاف باتریهای معمولی که تمام مواد واکنشپذیر خود را در داخل ذخیره میکنند، باتریهای روی-هوا اکسیژن را از محیط جذب میکنند. این امر آنها را سبکتر میکند و به آنها چگالی انرژی بالایی میدهد؛ به این معنی که میتوانند انرژی قابل توجهی را نسبت به وزن خود ذخیره کنند. آنها در حال حاضر در دستگاههای کوچک مانند سمعک استفاده میشوند.
روی همچنین به دلیل فراوانی و قابل بازیافت بودن، مزایایی دارد. این باتریها از الکترولیتهای غیر قابل اشتعال و مبتنی بر آب استفاده میکنند که آنها را به طور بالقوه ایمنتر از باتریهای لیتیوم-یونی معمولی میکند، که استخراج مواد اولیه آنها نگرانیهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را افزایش میدهد.
یک کاتالیزور برای شارژ و دشارژ
با این حال، قابل شارژ کردن باتریهای روی-هوا چالشی را ایجاد میکند. آنها به یک کاتالیزور نیاز دارند؛ مادهای که به واکنشهای شیمیایی کمک میکند تا هم تولید برق و هم فرآیند معکوس مورد نیاز برای شارژ مجدد باتری را پشتیبانی کند.
ویتامین B۱۲ که با نام کوبالامین نیز شناخته میشود، یک راه حل ممکن ارائه داد زیرا ساختار مولکولی آن حاوی کبالت (III)، شکلی از کبالت فلزی است که به هدایت این واکنشها کمک میکند. اگرچه B۱۲ بیشتر به خاطر نقشش در تغذیه شناخته شده است، اما به طور طبیعی توسط باکتریهای خاصی تولید میشود و به صورت تجاری برای کاربردهای غذایی و دارویی تولید میشود. این ویتامین که در غذاهای با منشأ حیوانی یافت میشود، برای رفع کمبودهای تغذیهای استفاده میشود و همچنین در کنار سایر ویتامینهای گروه B به عنوان درمانی برای خماری محبوب شده است زیرا میتواند به کاهش خستگی کمک کند.
ویتامین B۱۲ شرایط لازم برای عمل به عنوان یک کاتالیزور خوب را برآورده کرده است؛ زیرا در هنگام تخلیه، کاهش اکسیژن به آب را کاتالیز میکند و در هنگام شارژ مجدد، تولید اکسیژن را افزایش میدهد.
نانولولههای کربنی B۱۲ را در جای خود نگه میدارند
مشکل، نگه داشتن ویتامین در داخل باتری بود. از آنجا که B۱۲ به راحتی در آب حل میشود، نمیتوان آن را به سادگی به باتریای اضافه کرد که از الکترولیت مبتنی بر آب استفاده میکند. محققان این مشکل را با اتصال ویتامین به نانولولههای کربنی تک دیواره، ساختارهای کربنی بسیار نازکی که آن را در جای خود نگه میدارند و در عین حال به آن اجازه میدهند از واکنشهای شیمیایی پشتیبانی کند، حل کردند. رویکرد آنها «فرآیندی را که طی آن اسیدهای آمینه در پروتئینها به هم متصل میشوند» تقلید کرد.
نمونه اولیه توسط گروه تحقیقاتی شیمی فیزیک (FQM-۲۰۴) در موسسه شیمیایی انرژی و محیط زیست دانشگاه کوردوبا (IQUEMA) ساخته شده است.
B۱۲ شارژ مجدد را به طرحهای قبلی اضافه میکند
این سومین نمونه اولیه باتری این گروه است که از یک مولکول بیولوژیکی به عنوان کاتالیزور استفاده میکند. آزمایشهای قبلی شامل هموگلوبین که حاوی آهن (II) است و کاتالاز که حاوی آهن (III) است، بود. پیشرفت کلیدی ویتامین B۱۲ این است که باتری حاصل میتواند شارژ شود و تا ۲۵۰ چرخه را در آزمایشهای محققان تکمیل کند.
نمونه اولیه هنوز آزمایشی است اما یافتهها نشان میدهد که مولکولهای طبیعی میتوانند به سیستمهای ذخیرهسازی انرژی ارزانتر و پایدارتر کمک کنند. با توسعه بیشتر، باتریهای روی-هوای قابل شارژ در نهایت میتوانند به ذخیره برق مازاد از منابع انرژی تجدیدپذیر کمک کنند و یکی از چالشهای گذار به سمت انرژی پاکتر را برطرف کنند.